Pierwsze wspomnienie z dzieciństwa

Wszy­scy mają inne, ale każde z nich ma wspólną cechę.

4978403537_3ab7a5560a_o

Odmęty pamięci.

Parę pierw­szych lat prze­ży­wamy na auto­pi­lo­cie i dopiero po kilku zaczy­namy zapa­mię­ty­wać wyda­rze­nia. Nie dzieje się to z dnia na dzień, dla­tego też mamy kilka prze­bły­sków z dzie­ciń­stwa. Ulu­biony kubek, pod­łoga bal­konu, roz­lane mleko, pro­sta rymo­wanka — cza­sem coś obu­dzi w nas jakieś wspo­mnie­nie. Gdy pró­bu­jemy sami usta­lić naj­star­sze wspo­mnie­nie, sytu­acja wygląda inaczej.

Moje wła­sne zwią­zane jest z pły­wa­niem, a dokład­niej nauką pły­wa­nia. Oka­zało się, że trzy­ma­nie głowy dziecka pod wodą nie jest dobrym spo­so­bem na prze­ła­ma­nie stra­chu. Do dziś nie umiem pły­wać, nawet głęb­sza wanna potrafi mnie prze­ra­zić. Łaź­nie i aqu­aparki na tak.

Cranberry_River_West_Virginia

Grupa kon­tro­lna

Bar­dzo czę­sto zadaje nowo pozna­nym ludziom pyta­nie o naj­wcze­śniej­sze wspo­mnie­nie. Więk­szość odpo­wie­dzi wpa­so­wuje się w jeden bar­dzo pro­sty schemat.

Naj­wcze­śniej­sze wspo­mnie­nie z dzie­ciń­stwa zwią­zane jest z traumą.

Zła­mane nosy, obdarte kolana, użą­dle­nia, nabite guzy, roz­bite naczy­nia. Pierw­sze wspo­mnie­nie jest zwią­zane z nega­tywną emo­cją — gdyż to wła­śnie emo­cje zapa­mię­tu­jemy naj­le­piej. Szcze­gól­nie te złe.

Nega­tywne emocje

Nega­tywne emo­cje wpły­wają na ludzi o wiele bar­dziej niż pozytywne.

O wiele łatwiej przy­cho­dzi nam iry­to­wa­nie się z powodu rze­czy które nie wyszły, niż czer­pa­nie rado­ści z tych, które nam wyszły. Skoro zda­jemy sobie z tego sprawę, to wła­śnie zro­bi­li­śmy pierw­szy krok w dobrym kierunku.

Teraz wystar­czy sku­pić się na tych pozytywnych.

Bądź na bieżąco z wpisami na moim blogu! Polub na Facebooku, napisz na Twitterze, zobacz na Instagramie i przeglądaj na RSS.